Rynek mebli w Polsce
Eksportowa ekspansja
Od wielu lat Polska jest liczącym się eksporterem mebli. Obecnie ponad 6% wartości całego polskiego eksportu stanowią meble. W latach 1995 - 2006 eksport polskich mebli wzrósł ponad 4-krotnie; w 2006 r. wyeksportowano mebli za około 5,78 mld USD (w 1995 r. 1,3 mld USD). O tym, że meble polskie są konkurencyjne na rynkach zagranicznych, również na wymagających rynkach krajów Unii Europejskiej decydują takie cechy, jak:
- zdrowotność (duży zakres stosowania litego drewna i oklein naturalnych, atesty o nieszkodliwości dla środowiska naturalnego posiadane przez każdy rodzaj materiału),
- dobre parametry wytrzymałościowe spełniające wymagania konstrukcyjne,
- estetyka wzornictwa i kolorystyki oraz funkcjonalność odpowiadające światowym tendencjom.
Rynki państw Unii Europejskiej są odbiorcami prawie 80% eksportowanych mebli, wśród których największy udział mają Niemcy. Szczególne miejsce Niemiec w polskim handlu zagranicznym meblami wynika z bliskości obu państw, chłonności rynku niemieckiego, atrakcyjności cenowej polskich wyrobów oraz dużego udziału kapitału niemieckiego w polskich fabrykach mebli. Obserwując tendencje w handlu zagranicznym należy odnotować wzrost importu mebli, co przy krajowym potencjale produkcyjnym i wysokiej jakości polskich mebli - nie jest korzystne. Należy jednakże zwrócić uwagę na fakt, że około 40% wartości importu są to komponenty i wyroby zużywane w procesie produkcji mebli. W 2006 r. import w tym sektorze (łącznie z akcesoriami do produkcji mebli) wynosił 850 mln USD.
Dobra kondycja finansowa
Przemysł meblarski zaliczany jest do dziedzin rentownych, a osiągane wskaźniki zyskowności wyższe były od przeciętnych przemysłu przetwórczego. Na kondycję finansową i poziom efektywności producentów mebli wpływają zarówno czynniki wewnętrzne (wydajność, organizacja i inne działania obniżające koszty), jak też zewnętrzne (poziom eksportu i jego opłacalność, kursy walut, poziom cen na rynku krajowym). Do 1999 roku wskaźniki rentowności netto kształtowały się na poziomie zbliżonym do 3%, ale w latach 2000 - 2001 rentowność zmniejszyła się do 0,7 - 1,2%. Było to w okresie, kiedy większość dziedzin w gospodarce przynosiła straty. Pogorszenie kondycji finansowej w meblarstwie wiązało się nie tylko z dekoniunkturą w gospodarce i spadkiem przychodów, ale też z niekorzystną dla eksporterów relacją złotówki do euro i dolara oraz spadkiem cen mebli na rynku krajowym. Od połowy 2002 r. sytuacja ulegała stopniowej poprawie, wzrosła opłacalność eksportu, co zwiększało przychody i zyski eksporterów. Wzrastały też ceny mebli na rynku krajowym. Szczególnie korzystny był rok 2004 - rok wejścia Polski w struktury unijne.
Perspektywy rozwojowe
W najbliższych latach przemysł meblarski nadal będzie należał do dziedzin wytwórczości o rosnącym znaczeniu w krajowym przemyśle. Eksport będzie stanowił ?siłę napędową" rozwoju polskiego meblarstwa, równocześnie należy liczyć się z tendencjami rosnącego popytu krajowego. Popyt na meble na rynku krajowym jest ściśle związany z rozwojem niektórych dziedzin budownictwa, głównie mieszkaniowego, ale także hotelowego, biurowego i handlowego. Te rodzaje budownictwa mają w perspektywie kilku lat największe szanse na wzrost. Po wstąpieniu Polski do UE coraz silniejsze staje się dążenie do wyrównywania różnic w standardach wyposażenia mieszkań. Zwiększy się więc popyt na meble związany z renowacją mieszkań. Ważnym czynnikiem wpływającym na możliwości rozwoju przemysłu meblarskiego jest dostępność krajowej bazy surowcowej i materiałowej w zakresie drewna oraz nadal jeszcze niski poziom kosztów w porównaniu z krajami zachodnimi. Przemysł meblarski zużywa znaczne ilości wytwarzanych w Polsce płyt wiórowych, oklein, płyt pilśniowych twardych, tarcicy oraz wiele innych materiałów drzewnych, a więc kondycja przemysłu meblarskiego determinuje w dużej mierze możliwości zbytu i rozwój przemysłów z nim kooperujących.
